Litbrigði

Ég heilsaði upp á karlinn í Stapanum, í Snæhvammslandinu, fyrir stuttu.  Hann er orðinn ósköp hrumur og hrukkóttur karlanginn en þó virðulegur og ábúðarfullur á svip, þar sem hann horfir til fjalls.

Talsvert hefur snjóað og tónar það vel við árstímann.  Þessi snjókarl er reyndar síðan í fyrra, en sætur engu að síður.